Ορισμός του «Tankie»: ένα άτομο στην άκρα αριστερά ή δεξιά του πολιτικού φάσματος που ευθυγραμμίζεται με διεφθαρμένα ξένα αυταρχικά καθεστώτα για να προωθήσει την ατζέντα της εξωτερικής πολιτικής τους, θεωρώντας τα ανώτερα από εκείνη του ίδιου του έθνους του. (Ρωσική μετάφραση: «χρήσιμος ηλίθιος»)
«Το να σκέφτεσαι πράγματα είναι δύσκολο. Επομένως, άσε το κοπάδι να κρίνει.» – Carl G. Jung
Με αυτόν τον σαρκασμό, συνεχίζεται η παγκόσμια εκστρατεία ρωσικής παραπληροφόρησης στις διάφορες μορφές της, που διαδίδεται από καλά χρηματοδοτούμενα τρολ των μέσων ενημέρωσης, κακώς ενημερωμένους δημοσιογράφους, πολιτικούς hackers και ακαδημαϊκούς των οποίων η προκατάληψη υπερβαίνει τα προστατευτικά κιγκλιδώματα της ακαδημαϊκής έρευνας: Μπείτε στους φανατικούς. Η ρητορική είναι συνηθισμένη και επαναλαμβανόμενη, δίνοντας σε κάποιον την αίσθηση ότι, παρά τον παραλογισμό της, όσο πιο συχνά λέγεται, τόσο πιο πιθανό είναι να εκληφθεί ως «αλήθεια». Για να είμαστε σαφείς, οι Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ) και ο Οργανισμός Βορειοατλαντικού Συμφώνου (ΝΑΤΟ) δεν υποκίνησαν τον πόλεμο στην Ουκρανία, όπως ορισμένοι ακαδημαϊκοί απεγνωσμένα ισχυρίζονται και άλλοι είναι πρόθυμοι να αναμασήσουν. Μια σύνοψη των σχετικών επιχειρημάτων μπορεί να βρεθεί σε αυτή τη σειρά δοκιμίων με τον τίτλο «Τα σχέδια του Πούτιν για την αυτοκρατορία εναντίον του φόβου του Πούτιν για την καταπάτηση του ΝΑΤΟ» (1 Ιουλίου 2023). Ομοίως, η ιδέα ότι η Ουκρανία ήταν ένα ναζιστικό οχυρό που με κάποιο τρόπο απειλούσε την κυριαρχία και την πολιτιστική καθαρότητα της Ρωσίας αντικατοπτρίζεται στις μνημειώδεις διαστρεβλώσεις της ιστορίας από τον Πούτιν και στην τάση του για παραπληροφόρηση ως μέσο χειραγώγησης του δυτικού αισθήματος. Κάποιες πληροφορίες σχετικά με αυτό μπορούν να βρεθούν στο δοκίμιο με τίτλο «Ρωσική παραπληροφόρηση και η ταλαιπωρία της αλήθειας - 1941 και 2022» (10 Μαΐου 2023).
Οι τελευταίοι 21 μήνες πολέμου στην Ουκρανία μας έχουν φέρει πολυάριθμες εικόνες αδιάσειστων φρικαλεοτήτων που διαπράχθηκαν από ρωσικά στρατεύματα, οι οποίες δικαιολογούν τη δίωξη μεμονωμένων μαχητών, των αξιωματικών τους και της ηγεσίας του Κρεμλίνου, μεταξύ των οποίων και ο Βλαντιμίρ Πούτιν. Η αλήθεια μας συγκινεί με την αμεσότητά της και με την πρόβλεψη για το τι πρόκειται να συμβεί, δεδομένων των όσων έχουν φανεί. Ως εκ τούτου, οι προσπάθειες να απολογηθεί η εγκληματικότητα του Πούτιν ή να δικαιολογηθούν οι λόγοι για τους οποίους η Ρωσία διατηρεί την ουκρανική επικράτεια που έχει κατακλύσει, θα πρέπει να θεωρηθούν παραπληροφορημένες και ανεύθυνες. Τα τεχνάσματα όσων επιλέγουν να αποφύγουν την πραγματικότητα της απροκάλυπτης επιθετικότητας της Ρωσίας και να δημιουργήσουν την ψευδαίσθηση ότι άλλοι είναι υπεύθυνοι για τη διάπραξη αυτής της τρομοκρατίας στην Ουκρανία αποτελούν προσβολή για την ανθρώπινη διάνοια. Αυτές οι οντότητες δεν προσφέρουν καμία λύση στη σύγκρουση, αλλά απλώς ένα μήνυμα προς τη Δύση και το ΝΑΤΟ, ειδικότερα, να σταματήσουν και να αποφύγουν, γνωρίζοντας ότι ο Πούτιν δεν έχει καμία επιθυμία να κάνει το ίδιο όσο η αποστολή του να αποκαταστήσει μια αυτοκρατορία παραμένει ατελής.

Αξιοσημείωτα παραδείγματα αυτού του είδους δραστηριότητας είναι τα κινήματα στη Δύση με τον τίτλο «Οργή Ενάντια στη Μηχανή του Πολέμου», το «Δίκτυο Ειρήνης και Δικαιοσύνης» και «Ειρήνη Τώρα! Σταματήστε τον Πόλεμο, Σταματήστε το ΝΑΤΟ». Αυτές οι οντότητες και οι διαδηλώσεις έχουν στρατολογήσει άτομα όπως το πρώην και το νυν Πράσινο Κόμμα και συντηρητικούς φιλελεύθερους πολιτικούς υποψηφίους από τις ΗΠΑ και τον Καναδά, καθώς και άλλους εξαντλημένους πολιτικούς, φορείς ρωσικής προπαγάνδας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, αριστερούς δημοσιογράφους και κοινωνικούς ακτιβιστές που αισθάνονται υποχρεωμένοι να εκφράζουν τις απόψεις τους σε θέματα για τα οποία, στην καλύτερη περίπτωση, έχουν μια επιφανειακή κατανόηση. Οι δηλώσεις τους συνοψίζονται στα εξής:
- Ο πυρηνικός πόλεμος είναι προ των πυλών. Από αυτή την άποψη, φαίνεται ότι οποιοδήποτε έθνος με πυρηνικές δυνατότητες μπορεί, κατά βούληση, να εισβάλει σε ένα κυρίαρχο έθνος, νιώθοντας ασφαλές ότι μπορεί να το κάνει χωρίς να χρειάζεται να λογοδοτήσει για την παράβαση. Συνεπώς, αυτός είναι ο κόσμος στον οποίο υποτίθεται ότι πρέπει να ζήσουμε. Η απειλή του πυρηνικού πολέμου υπάρχει εδώ και αλλού και κάθε έθνος με τέτοια δυνατότητα πρέπει να απαντήσει μόνο του εάν επιθυμεί να διακινδυνεύσει την αυτοπυρπόληση σε περίπτωση που εξαπολύσει ένα τέτοιο πρώτο χτύπημα. Η αλαζονεία από άτομα όπως ο πρώην Ρώσος πρόεδρος, Ντμίτρι Μεντβέντεφ, ο ηγέτης της Τσετσενίας Ραμζάν Καντίροφ και ο επίτιμος πρόεδρος του Συμβουλίου Εξωτερικής και Εσωτερικής Πολιτικής της Ρωσίας, Σεργκέι Καραγκάνοφ, φαίνεται να μετριάζεται γρήγορα από εκείνους τους Ρώσους που είναι πιο προικισμένοι με κάποια λογική.
- Τα εσωτερικά ζητήματα απαιτούν χρηματοδότηση. Είτε μας αρέσει είτε όχι, η εξωτερική πολιτική πρέπει να συνυπάρχει με τα εσωτερικά ζητήματα στις κρατικές υποθέσεις όλων των εθνών, ιδιαίτερα σε εκείνες ενός σημαντικού παγκόσμιου παράγοντα όπως οι ΗΠΑ. Όταν ένα αδίστακτο έθνος επιλέγει να αποσταθεροποιήσει μια περιοχή του κόσμου με σκοπό το εδαφικό κέρδος, εμποδίζοντας την παγκόσμια διανομή τροφίμων, δημιουργώντας εκτεταμένες οικονομικές συγκρούσεις και υπονομεύοντας τις δημοκρατικές αρχές, δεν υπάρχει λόγος να δράσουμε, ακόμη και όταν η μόνη άμεση λύση είναι η στρατιωτική; Αυτό που θεωρείται τοπική και φαινομενικά απομονωμένη υπόθεση στην ανατολική Ευρώπη είναι, στην πραγματικότητα, μέρος μιας μακράς ιστορίας ρωσικής ανάμειξης και άμεσων εισβολών που έχουν απειλήσει την παγκόσμια ευημερία, ειδικά εις βάρος της Δύσης και των ΗΠΑ. Η πρόθεση είναι να βλάψουν τις ΗΠΑ, την οικονομία τους και τη γεωπολιτική τους θέση.
Η Ρωσία διεξάγει αυτή τη στιγμή παραστρατιωτικές ενέργειες με την ομάδα μισθοφόρων Wagner σε πολλά αφρικανικά έθνη, επωφελούμενη από τους φυσικούς τους πόρους, ενώ παράλληλα υπονομεύει τα εθνικά τους συμφέροντα. Συνεχίζει να υποστηρίζει το καθεστώς Άσαντ στη Συρία για να αποκτήσει πολιτική επιρροή και να δημιουργήσει στρατιωτικές βάσεις στη Μέση Ανατολή, επωφελούμενη παράλληλα από τους τοπικούς φυσικούς πόρους. Οι μισθοφόροι Wagner αναλαμβάνουν παρόμοιες στρατηγικές ενέργειες στη Λατινική Αμερική και την Καραϊβική με παρουσία στη Βενεζουέλα, τη Νικαράγουα και την Κούβα, προπύργια αντι-αμερικανικού αισθήματος. Κάποιος θα μπορούσε, επομένως, να ρωτήσει, πού είναι αυτό που οι ΗΠΑ αντιστέκονται, αν όχι στην Ουκρανία, σταματώντας τη Ρωσία στο κατώφλι της, βοηθώντας τα έθνη της Ευρώπης να αντισταθούν στη ρωσική επιθετικότητα και φέρνοντας την ίδια και τον ίδιο τον Πούτιν οριστικά και δικαιωματικά υπόλογους.

Οι ΗΠΑ έχουν αποδείξει ότι, υπό υπεύθυνη ηγεσία, μπορούν να διεξάγουν ταυτόχρονα και αποτελεσματικά σημαντικές εξωτερικές και εσωτερικές υποθέσεις. Στην παρούσα συγκυρία με την Ουκρανία, δεν δεσμεύουν καμία από τις δικές τους δυνάμεις σε μια σύγκρουση. Κατά τη διαδικασία αυτή, έχουν αποκτήσει πολύτιμες πληροφορίες σχετικά με τη ρωσική στρατιωτική ετοιμότητα και την αποτελεσματικότητα των μέτρων αποτροπής, ενώ επιδιώκουν να οδηγήσουν έναν βάναυσο επιτιθέμενο στη δικαιοσύνη.
- Διαπραγματευτείτε για την Ειρήνη. Η προσπάθεια διαπραγμάτευσης με έναν δολοφόνο κατά τη διάρκεια της δολοφονίας παραμένει πρόβλημα εδώ. Ο Πούτιν έχει αποδεδειγμένο ιστορικό βιαιότητας σε συνδυασμό με αδιαφορία για τον ίδιο του τον λαό. Δεν έχει καμία πρόθεση να συνεργαστεί σε καμία διαπραγμάτευση μέχρι να πετύχει τον σκοπό του. Το αντίθετο θα τον ανάγκαζε να παραδεχτεί τα πολλά εγκλήματα που έχουν διαπραχθεί και θα απειλούσε το καθεστώς του. Επιπλέον, παρακολουθεί τις ακροδεξιές προσπάθειες των Τραμπιστών Ρεπουμπλικάνων στις ΗΠΑ να υποστηρίζουν την πλήρη διακοπή της βοήθειας προς την Ουκρανία. Εκτός αν αυτό που εννοείται με «διαπραγματεύσεις» ισοδυναμεί με την παράδοση από την Ουκρανία όλων των εδαφών που βρίσκονται υπό ρωσική κατοχή, δεν θα υπάρξει διευθέτηση. Ένα τέτοιο αποτέλεσμα θα έθετε σε σοβαρό κίνδυνο την οικονομία της Ουκρανίας και θα απειλούσε την ίδια της την επιβίωση. Επιπλέον, η σύγκρουση θα συνεχιζόταν μετά από μια βολική στιγμή, προκειμένου να ολοκληρωθεί ο αρχικός σκοπός του πολέμου και να εισβληθεί στο υπόλοιπο ουκρανικό έδαφος. Στη συνέχεια, όλα τα μάτια θα ήταν στραμμένα στη Μολδαβία στα νότια, όπου το βορειοανατολικό έδαφός της, η Υπερδνειστερία, βρίσκεται ήδη υπό την επιρροή μιας φιλορωσικής παράταξης και όπου υπάρχει μια μικρή ρωσική στρατιωτική παρουσία. Τι γίνεται λοιπόν με τα έθνη της Βαλτικής;
- Το ΝΑΤΟ θα έπρεπε να διαλυθεί. Αλήθεια; Μιλάμε για μια πολυεθνική αμυντική συμμαχία στην οποία η μεγάλη πλειοψηφία των ευρωπαϊκών εθνών, πιο πρόσφατα εκείνων της ανατολικής Ευρώπης, έχουν πλέον προσχωρήσει κυρίως για λόγους ασφάλειας έναντι του ενός έθνους, της Ρωσίας, που έχει μακρά ιστορία επιθετικότητας προς τους γείτονές της. Αυτά τα αιτήματα δεν ζητήθηκαν ή δεν εξαναγκάστηκαν από το ΝΑΤΟ, αλλά αναλήφθηκαν ελεύθερα, όπως ήταν το δικαίωμά τους βάσει των Συμφωνιών του Ελσίνκι του 1975.Ένας μονομερής αφοπλισμός σε τέτοια κλίμακα όπως υπονοείται θα εξέθετε την Ευρώπη στην απειλή του αυταρχισμού σε βαθμό που δεν έχει βιώσει από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο (Β' Παγκόσμιο Πόλεμο). Η ρητορική είναι περισσότερο ένα άσκοπο ηχητικό απόσπασμα που μπορεί να αρέσει σε όσους έχουν χάσει το νήμα της ιστορίας και πιστεύουν ότι το μέλλον τους μπορεί να συνδεθεί με άτομα σαν τον Πούτιν. Αυτοί είναι οι απόλυτοι τανκς.
«Μία από τις ιδιαίτερες αμαρτίες του 20ούαιώνα , την οποία έχουμε αναπτύξει σε πολύ υψηλό επίπεδο, είναι η αμαρτία της ευπιστίας. Έχει ειπωθεί ότι όταν οι άνθρωποι σταματούν να πιστεύουν στον Θεό, δεν πιστεύουν σε τίποτα. Η αλήθεια είναι πολύ χειρότερη: πιστεύουν σε οτιδήποτε». – Μάλκολμ Μάγκεριτζ.
Αυτό το συναίσθημα είχε ήδη επιβεβαιωθεί από τα μέσα του 20ούαιώνα , όταν η ναζιστική προπαγανδιστική μηχανή άρχισε να λειτουργεί και έχει εξελιχθεί στη σημερινή βιομηχανία των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Αυτή η βιομηχανία έχει σε μεγάλο βαθμό αποτύχει να περιορίσει την αχαλίνωτη παραπληροφόρηση με την άρνηση της προφανούς αλήθειας και το μάλλον σκόπιμο μήνυμα μίσους για τον «άλλο».
Ο Πούτιν έχει εκμεταλλευτεί τη χρήση της παραπληροφόρησης και τον εγγενή κοινωνικό διχασμό στη Δύση για να αποσπάσει την προσοχή από τις πραγματικές του προθέσεις στην Ουκρανία, ειδικά στις ΗΠΑ, όπου έχει αποσπάσει επαίνους από σημαίνοντες προσωπικότητες των μέσων ενημέρωσης, Αμερικανούς ευαγγελικούς και Ρεπουμπλικάνους πολιτικούς. Η αντιπροσωπευτική δημοκρατία διακυβεύεται, καθώς ο Πούτιν δεν τη βλέπει μόνο ως απειλή στα σύνορά του, αλλά και παγκοσμίως. Η κατάργησή της στις ΗΠΑ, ένα προπύργιο της δημοκρατίας, θα έδειχνε στον κόσμο ότι η ίδια και όχι ο αυταρχισμός μπορεί να υποβαθμιστεί και να σβήσει.
Οι Tankies έχουν ασχοληθεί με τα θέματά του, κάποιοι σκόπιμα, άλλοι ίσως περισσότερο καθοδηγούμενοι από τις ιδιαίτερες προκαταλήψεις τους. Τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, με τη σειρά τους, έχουν επιτρέψει τη διοχέτευση μεγάλου όγκου ταχείας, επαναλαμβανόμενης και συνεχούς παραγωγής χωρίς δέσμευση στην πραγματικότητα ή τη συνέπεια. Με αυτόν τον τρόπο, επιταχύνουν την τάση των ατόμων να κατηγοριοποιούνται σε συγκεκριμένες ομάδες, να χτίζουν μέρος της ταυτότητάς τους μέσω της ένταξής τους σε αυτές, ακόμη και να αναζητούν δικαιολόγηση για αυτούς πέρα από τους περιορισμούς της λογικής, όπως η θεωρία της κοινωνικής ταυτότητας . Στη συνέχεια, επιβάλλουν εμπόδια σε άλλες ομάδες και δεν επιτρέπουν επαρκή διάλογο στη διαδικασία. Με αυτό έρχεται η τρέλα που, κατά καιρούς, κατακλύζει την κοινωνία και, ιδίως, ορισμένους θεσμούς.

Ενώ η πλειοψηφία της Βουλής των Αντιπροσώπων των ΗΠΑ ψήφισε πρόσφατα υπέρ της συνεχιζόμενης υποστήριξης προς την Ουκρανία (311:117), 69 Ρεπουμπλικάνοι επέλεξαν να αρνηθούν τη χρηματοδότηση. Περισσότεροι από τους μισούς εξελέγησαν στις έδρες τους στους δύο προηγούμενους κύκλους, το 2020 και το 2022, αρκετά για να δείξουν τη διαβρωτική επιρροή που είχε η προηγούμενη Ρεπουμπλικανική κυβέρνηση στο αμερικανικό ιδανικό και τις αρχές στις οποίες βασίζεται. Η πλειοψηφία προερχόταν από τις νότιες πολιτείες, με το 29% αυτής της ομάδας να εκπροσωπεί περιφέρειες σε μόνο δύο πολιτείες, το Τέξας (11) και τη Φλόριντα (9). Το σκεπτικό τους για την υποβολή μιας τέτοιας ψήφου αντικατοπτρίζει την εσφαλμένη ρητορική των υποστηρικτών των tanks. Δυσκολεύονται να βρουν βάση που να υποστηρίζει επαρκώς τους ισχυρισμούς τους - συμπεριφορά που δεν αρμόζει σε όσους κατέχουν ένα τέτοιο αξίωμα. Ο κατευνασμός της Ρωσίας, όπως ανακοίνωσε πρόσφατα και, όπως επανέλαβε η ιστορικός Χέδερ Κοξ Ρίτσαρντσον, μας θυμίζει την επέτειο της Συμφωνίας του Μονάχου στις 30 Σεπτεμβρίου 1938, όταν ο Βρετανός πρωθυπουργός Νέβιλ Τσάμπερλεν αντάλλαξε ειρήνη με τον Αδόλφο Χίτλερ επιτρέποντας την προσάρτηση της Σουδητίας από τη Γερμανία. Η τελευταία ήταν μέρος του κυρίαρχου έθνους της Τσεχοσλοβακίας και η κίνηση αυτή τροφοδότησε το συνεχιζόμενο σχέδιο του Χίτλερ να καταλάβει μεγάλο μέρος της Ευρώπης λιγότερο από ένα χρόνο αργότερα με την έναρξη του Β' Παγκοσμίου Πολέμου. Πιστεύουμε πραγματικά ότι υπάρχει λόγος να πιστεύουμε ότι ο Πούτιν δεν θα συνεχίσει με τις ιμπεριαλιστικές του αντιλήψεις;
Ένα λαϊκιστικό συναίσθημα έχει εισχωρήσει στην εθνική νοοτροπία εδώ στις ΗΠΑ που αμφισβητεί τον σκοπό της παροχής βοήθειας στην Ουκρανία για την άμυνά της ενάντια σε μια παράνομη εισβολή, υπέρ της παροχής περισσότερης χρηματοδότησης για εγχώριες ανάγκες. Υπενθυμίζεται ότι οι ΗΠΑ κατατάσσονται 12εςπαγκοσμίως σε βοήθεια προς την Ουκρανία ως ποσοστό του ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος (ΑΕΠ) στο 0,33% κατά την περίοδο από 24 Ιανουαρίου 2022 έως 31 Μαΐου 2023. Τα πέντε κορυφαία έθνη που έχουν συνεισφέρει συγκριτικά περισσότερο (0,63% – 1,26%) είναι αυτά που απειλούνται περισσότερο από τη Ρωσία στην άμεση γειτνίαση τους - οι χώρες της Βαλτικής, η Πολωνία και η Σλοβακία. Το επιχείρημα, φυσικά, αποφεύγει το γεγονός ότι η Ρωσία έχει κοστίσει και θα συνεχίσει να κοστίζει στις ΗΠΑ πολύ περισσότερο από την απειλή που δημιουργεί παγκοσμίως με σκοπό να τις υπονομεύσει. Δεν υπάρχει τέλος στον ορίζοντα σε αυτή την αποστράγγιση κεφαλαίων, πόρων και, κατά καιρούς, αμερικανικών ζωών, εκτός αν οι ΗΠΑ επιλέξουν να το ζητήσουν τώρα - να λογοδοτήσουν για τη Ρωσία και να το πράξουν στο έδαφος και τα ύδατα μιας άλλης γης που έχει επιλέξει να διεξάγει τον αγώνα γι' αυτήν και να το πράξει μόνη της με τη θέληση του λαού της.
Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2023. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα έχει ως αποτέλεσμα άμεση νομική δράση.
Άλλη μια καλή πρόταση, Κωστ! Με σεβασμό προτείνω μια μικρή αναθεώρηση: Την προσθήκη των όρων «διανοητικά τεμπέληδες και ανεύθυνοι» στους «κακοπληροφορημένους δημοσιογράφους».