Για να ανάψεις μια φλόγα και να την κρατήσεις αναμμένη

Πριν από ένα χρόνο, ξεκίνησε ένας πόλεμος σε κλίμακα που δεν είχε ξαναδεί από τον Δεύτερο Παγκόσμιο Πόλεμο - αναμενόταν να εκτυλιχθεί ένα υποτιθέμενο σενάριο «αρκούδας εναντίον ποντικιού». Αλλά τα πράγματα πήγαν τρομερά στραβά σύντομα για την αρκούδα. Ένας πρόεδρος και η σύζυγός του δεν έφυγαν, αλλά έμειναν στο σπίτι με τον λαό τους, ενώ ένα έθνος δεχόταν επίθεση. Απλοί πολίτες συγκεντρώθηκαν σε εδαφικές άμυνες για να υπερασπιστούν τα χωριά, τις κωμοπόλεις και τις πόλεις τους. Μουσικοί, χορευτές, υπάλληλοι γραφείου, αγρότες, νοικοκυρές και άλλοι έμαθαν την τέχνη της μάχης, οπλίστηκαν ανάλογα και αυτοσχέδισαν εκρηκτικούς μηχανισμούς. Ένα αντάρτικο κίνημα αναζωπυρώθηκε, θυμίζοντας μια ιστορία που ήταν βαθιά ριζωμένη σε αυτή τη χώρα. Ένας στρατός αντεπιτέθηκε και ανέκτησε πολλά από αυτά που είχαν αρχικά χαθεί. Κατά τη διάρκεια αυτής της πολύ ιδιαίτερης χρονιάς, η χώρα υπέφερε πολλά - χάθηκαν ζωές, απήχθησαν παιδιά, εκτοπίστηκαν οικογένειες. Διαπράχθηκαν φρικαλεότητες - μαζικές εκτελέσεις, βιασμοί, βασανιστήρια, καταστροφές σπιτιών, νοσοκομείων και ενεργειακών πόρων, όλα με σκοπό την ικανοποίηση της επιθυμίας ενός δεσπότη να αποκαταστήσει μια αυτοκρατορία που η ιστορία είχε ήδη επιλέξει να απορρίψει.

Στρατιωτικές ασκήσεις για πολίτες στο Κίεβο της Ουκρανίας. Φωτογραφία: palinchakjr

Για τον επιτιθέμενο, όχι μόνο το ποντίκι σηκώθηκε για να διαψεύσει τις προσδοκίες για μια εύκολη νίκη και εξύμνηση ενός καθεστώτος που χρειαζόταν επικύρωση, αλλά η σύγκρουση μετονομάστηκε κατάλληλα σε επίθεση κατά της δημοκρατίας και εγκληματική πράξη για την οποία ο εισβολέας πρέπει να λογοδοτήσει. Μεγάλο μέρος της παγκόσμιας κοινότητας εξοργίστηκε από την απροκάλυπτη βαρβαρότητα της επίθεσης και ενώθηκε πίσω από αυτή την καταδίκη. Αυτή επρόκειτο τώρα να αποτελέσει μια υπεράσπιση των δημοκρατικών αρχών ενάντια σε ένα αυταρχικό καθεστώς που άξιζε απομόνωσης. Αντί να διασπάσει το ΝΑΤΟ, ο πόλεμος το ενίσχυσε. Οι εταίροι του έχουν συγχωνευτεί και κινητοποιήσει τους πόρους τους για να αποκρούσουν έναν εχθρό που επιβλήθηκε αδικαιολόγητα εναντίον ενός κυρίαρχου έθνους και στην παγκόσμια σκηνή. Τόσο οι γειτονικές χώρες όσο και εκείνες στο εξωτερικό έχουν δείξει την ανθρωπιά τους απορροφώντας και φροντίζοντας τις πολλές εκτοπισμένες οικογένειες που αναγκάστηκαν να εγκαταλείψουν την τρομοκρατία.   

Η προσπάθεια που κατέβαλε η διεθνής κοινότητα για να υποστηρίξει την Ουκρανία έχει στηρίξει τον αγώνα που ήταν απαραίτητος για την αντίσταση. Τα όπλα που παρέχονται σε μια ικανή και αποφασισμένη στρατιωτική δύναμη έχουν αποδειχθεί ότι είναι αυτό που απαιτείται για να διεξαχθεί ένας πόλεμος που μπορεί να κερδηθεί. Αυτός είναι ο λόφος στον οποίο η Ουκρανία θα σταθεί. Η ανθεκτικότητά της είναι αναμφισβήτητη τώρα. Για να καταλάβει ο υπόλοιπος κόσμος, είναι ο λόφος στον οποίο πρέπει να καθαιρεθεί ένα κακό καθεστώς για να ξεκινήσει η αποκατάσταση μιας διεθνούς τάξης που θα είναι λιγότερο επιβαρυμένη από αυταρχικά σχέδια που χρησιμεύουν για την αποσταθεροποίησή της. Μόνο τότε, η Ρωσία μπορεί να αναζητήσει έναν δρόμο κατά μήκος του οποίου μπορεί να ανακτήσει την ακεραιότητά της και την ικανότητά της να λειτουργεί ως έθνος-μέλος μιας παγκόσμιας κοινότητας.

Όπως συμβαίνει με κάθε διαρκή προσπάθεια, η δημόσια υποστήριξη είναι κρίσιμη για τη διατήρηση της απαραίτητης κυβερνητικής χρηματοδότησης. Παρά τα αυτονόητα επιχειρήματα στην τρέχουσα συγκυρία για την προσαγωγή των εγκληματιών στη δικαιοσύνη, την εξασφάλιση των δημοκρατικών αξιών, τη μείωση της απειλής των αυταρχικών καθεστώτων και τον τερματισμό της οικονομικής διαρροής στην επιδίωξη της ρωσικής παρέμβασης παγκοσμίως, υπάρχουν δυνάμεις που υποστηρίζουν τον τερματισμό της υποστήριξης προς την Ουκρανία. Η πιο πρόσφατη προσπάθεια έλαβε χώρα μετά τη Διάσκεψη Ασφαλείας του Μονάχου με φιλορωσικές αντιπολεμικές διαδηλώσεις που πραγματοποιήθηκαν στο Μόναχο και την Ουάσιγκτον. Εκατοντάδες θεατές προσέλκυσαν το τελευταίο γεγονός, το οποίο, ειρωνικά, έλαβε χώρα στο Μνημείο Λίνκολν. Μεταξύ των αιτημάτων που διατυπώθηκαν ήταν η έκκληση για τον τερματισμό της χρηματοδότησης προς την Ουκρανία, καθώς έχει οδηγήσει στη δολοφονία δεκάδων χιλιάδων, στον εκτοπισμό εκατομμυρίων ανθρώπων και στην απειλή πυρηνικού πολέμου. Δεν ειπώθηκε τίποτα για το γεγονός ότι η Ρωσία διαπράττει γενοκτονία εναντίον του ουκρανικού άμαχου πληθυσμού, στρατολογεί εγκληματίες για να πολεμήσουν ως μισθοφόροι σε αυτήν την εισβολή, ξεριζώνει μάζες πολιτών ενόψει μιας αυξανόμενης τρομοκρατίας και απειλεί ένα κυρίαρχο κράτος με εξόντωση εάν δεν υποκύψει στη θέληση ενός δεσπότη. Αντίθετα, προβλήθηκαν επιχειρήματα υπέρ της οικοδόμησης «ενός κόσμου που εγγυάται σε κάθε άτομο την ελευθερία από τον πόλεμο και την αυτοκρατορία, αντί της καταρρέουσας ηγεμονικής παγκόσμιας τάξης των ΗΠΑ». Όλα αυτά είναι πολύ αξιέπαινα, αλλά πώς μπορεί κανείς να εγγυηθεί την ελευθερία όταν ένα αυταρχικό καθεστώς όπως αυτό του Βλαντιμίρ Πούτιν επιλέγει να διαπράξει έγκλημα κατά της ανθρωπότητας; Αρκετοί από τους ομιλητές-συμμετέχοντες σε αυτήν την εκδήλωση που υποστήριξαν μια τέτοια ανόητη ρητορική έχουν χρηματοδοτηθεί από το Κρεμλίνο μέσω του τηλεοπτικού δικτύου Russia Today (RT), με έδρα τη Μόσχα. Άλλοι, συμπεριλαμβανομένων λιγότερο γνωστών πολιτικών προσωπικοτήτων που εμφανίστηκαν στην εκδήλωση, έχουν εκφράσει φιλορωσικά και φιλο-Πούτιν αισθήματα στο παρελθόν με άστοχες και ελλιπώς τεκμηριωμένες υποδείξεις για προώθηση της τρέχουσας σύγκρουσης από τις ΗΠΑ.

Το Russia Today, το συχνά αναφερόμενο σημαντικό μέσο προπαγάνδας της ρωσικής κυβέρνησης, τράβηξε την προσοχή το 2014, όταν μια από τις παρουσιάστριές του με έδρα την Ουάσινγκτον, η Λιζ Γουόλ, ανακοίνωσε την παραίτησή της στον αέρα, κατηγορώντας το RT ότι ήταν «μέρος του δικτύου προπαγάνδας του Πούτιν» και ότι «συγκαλύπτει τις ενέργειες του Πούτιν». Σημείωσε πώς το RT «προώθησε την εξωτερική πολιτική κάποιου που μόλις εισέβαλε σε μια χώρα και στη συνέχεια ψεύδεται γι' αυτήν». Ο Ντέιβιντ Ζ. Μόρις ανέφερε στο Fortune ότι «το RT παρείχε μια πλατφόρμα για διάφορες περιθωριακές θεωρίες ή απλώς ψευδείς αφηγήσεις στον αμερικανικό δημόσιο διάλογο». Λίγο μετά τη ρωσική εισβολή, το RT έχασε το μεγαλύτερο μέρος της παγκόσμιας καλωδιακής και δορυφορικής κάλυψης και σταμάτησε να λειτουργεί στις αρχές Μαρτίου 2022.

Η ρωσική προπαγάνδα, γεμάτη με ψευδείς κατηγορίες, παραπληροφόρηση και αυτοθυματοποίηση, τυπικά του καθεστώτος Πούτιν, έχει ωχριήσει σε σύγκριση με την πραγματικότητα της κατάστασης που έχει παρουσιαστεί στην Ουκρανία. Βίντεο και σχόλια από αμέτρητους ξένους ανταποκριτές έχουν καταδείξει τη ρωσική βαρβαρότητα στο πρόσωπό της με την σκόπιμη στόχευση υποδομών αστικών κατοικιών, τις φρικαλεότητες που διαπράττονται σε όλη την ανατολική και κεντρική Ουκρανία, και τα βάσανα που προκαλούνται από τη μαζική εκτόπιση, την έκθεση και την απώλεια ζωών αμάχων. Πέρα από αυτό, υπάρχουν οι επιδείξεις ηρωισμού και επιτευγμάτων στο μέτωπο, τα αυθόρμητα τραγούδια ανυπακοής σε υπόγεια καταφύγια του μετρό, μια ηλικιωμένη Ουκρανή γυναίκα που κοιτάζει κάτω και καταριέται Ρώσους στρατιώτες, χιλιάδες ξένοι μαχητές που στέκονται δίπλα σε Ουκρανούς για να αντιμετωπίσουν τον εισβολέα, άνθρωποι που βγαίνουν από κατεστραμμένες κατοικίες πιο θυμωμένοι και πιο προκλητικοί από πριν και, τελικά, απογοητευμένοι Ρώσοι στρατιώτες που αναρωτιούνται τι πραγματικά πετυχαίνουν με αυτόν τον πόλεμο.

Αρκετές πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης έχουν παράσχει αμέτρητα οπτικά εφέ καταστροφής ρωσικού οπλισμού, τόσο στην ξηρά όσο και στη θάλασσα. Αεροφωτογραφίες που κατέστησαν δυνατή τη λήψη πανταχού παρόντων drones έχουν δείξει ενεργά πλάνα μάχης, μερικά έξυπνα αναμεμειγμένα με μουσική που αποτυπώνουν μια στοιχειώδη ανυπακοή των Ουκρανών που φαίνεται να διαπερνά ολόκληρη την πρώτη γραμμή. Η αποτυχία της ρωσικής στρατιωτικής στρατηγικής, που παρατηρήθηκε τόσο στον μικρόκοσμο αυτών των ανεκδότων σε πολυάριθμους λογαριασμούς στο Twitter όσο και στις γενικές αξιολογήσεις στρατιωτικών εμπειρογνωμόνων, έχει ρίξει ένα ευνοϊκό φως στον τρόπο υποστήριξης που παρέχεται σε ένα έθνος που έχει αγωνιστεί ενάντια στην τυραννία - μια υπενθύμιση των αρχών στις οποίες στηρίζονται οι ίδιες οι ΗΠΑ.

Πίστωση: PeterHermesFurian

Ο ξένος τύπος έχει ασχοληθεί ενεργά με αυτήν την ιστορία πολέμου, περιγράφοντας λεπτομερώς όχι μόνο τις καθημερινές συνθήκες ύπαρξης σε αυτό το είδος περιβάλλοντος, αλλά και δημιουργώντας προοπτικές ζωής σε αυτή τη σύγκρουση. Ένα μοναδικό και καλογυρισμένο ντοκιμαντέρ για μια ιστορία NFL 360 της Ουκρανικής Λίγκας Αμερικανικού Ποδοσφαίρου από τον Kyle Brandt επανέφερε στην επιφάνεια την ιστορία παικτών που έγιναν μαχητές στον πόλεμο και εξατομικεύσε τη φύση της δέσμευσης που είχαν οι απλοί άνθρωποι και οι αθλητές απέναντι στις οικογένειές τους και τη χώρα τους. Ένα ντοκιμαντέρ Frontline παρακολουθούσε εκτοπισμένες οικογένειες που επιβίωναν υπόγεια στο Χάρκοβο και τους πρώτους ανταποκριτές που εργάζονταν σε μια εμπόλεμη ζώνη υπενθύμισε σε όλους τους άμεσους κινδύνους του αδιάκριτου βομβαρδισμού κατοικιών πολιτών. Ένα άλλο, με τη βοήθεια του Associated Press, ανέλαβε μια ανασκόπηση των εγκλημάτων πολέμου από τον ρωσικό στρατό, ιδιαίτερα στο προάστιο Μπούτσα του Κιέβου. Η Amanda Macias του CNBC ανέφερε την απαγωγή και κράτηση Ουκρανών παιδιών με προγράμματα αναγκαστικής υιοθεσίας σε όλη τη Ρωσία. Το μικρότερο παιδί που εντοπίστηκε σε ένα τέτοιο πρόγραμμα ήταν 4 μηνών. εξίσου ανησυχητική ήταν η στρατιωτική στρατολόγηση από τη Ρωσία παιδιών ηλικίας μόλις 14 ετών. Αρκετές ιστορίες στο YouTube έχουν εντοπίσει παρόμοια εγκλήματα πολέμου που αφορούν παιδιά. Αυτές οι παρουσιάσεις συνεχίζουν να ξεπηδούν από αυτή τη σύγκρουση, πνίγοντας τις προσπάθειες των ρωσικών υπηρεσιών και των «χρήσιμων ηλιθίων» τους στο εξωτερικό να ζωγραφίσουν τις αυτοτραυματικές φαντασιώσεις θυματοποίησης.

Η πρόσφατη επίσκεψη του Προέδρου Μπάιντεν στην Ουκρανία έχει ενισχύσει την αφήγηση για το τι συμβολίζει για άλλη μια φορά αυτός ο πόλεμος. Τα αυταρχικά καθεστώτα του περασμένου αιώνα και τώρα του τρέχοντος, έχουν προσπαθήσει να επιβληθούν σε μια διεθνή τάξη για να την υποτάξουν στη θέλησή τους. Αποτυγχάνουν εις βάρος της ίδιας τους της χώρας, διότι τελικά καλούνται να λογοδοτήσουν για να υποστούν τις συνέπειες. Ένας μεταβαλλόμενος κόσμος με τους εξελισσόμενους τεχνολογικούς πόρους και τις πλατφόρμες κοινωνικής δικτύωσης παρέχει την ευκαιρία να είμαστε τόσο ενημερωμένοι όσο και παραπληροφορημένοι, να κατανοήσουμε την ιστορία που κρύβεται πίσω από την αλήθεια ή απλώς να αποδεχτούμε ρητορικές και αβάσιμες ατμόσφαιρες επειδή μπορεί να ταιριάζουν στην προκατάληψη κάποιου. Το πέρασμα του χρόνου κατά τη διάρκεια μιας σύγκρουσης επιβάλλει κόπωση και επιθυμία να δούμε ένα τέλος. Αποδυναμώνει την αποφασιστικότητα και ωθεί ορισμένους προς έτοιμες λύσεις. Επιτρέπει στον δράστη ενός εγκλήματος να κερδίσει έδαφος και να αποφύγει την λογοδοσία. Πράγματι, έτσι βλέπει ο Πούτιν τη Δύση.

Πολλοί στη Δύση βλέπουν αυτόν τον πόλεμο ως μια παρατεταμένη υπόθεση, που πιθανότατα θα τελειώσει προσωρινά με κάποια μορφή συμβιβασμού, μόνο και μόνο για να ξαναρχίσει σε μελλοντική ημερομηνία. Μια άλλη οπτική γωνία θα υποστήριζε πολύ διαφορετικά - ένα αυταρχικό καθεστώς που έχει ηττηθεί στρατιωτικά και οικονομικά, οι ηγέτες του έχουν καταδιωχθεί και έχουν προσαχθεί στη δικαιοσύνη και μια τραυματισμένη χώρα έχει αποκατασταθεί. Το πιο σημαντικό, με μια τέτοια ανατροπή, ο κόσμος θα μπορούσε να καταλάβει ότι η εκούσια επιθετικότητα μέσω πολέμου μπορεί να αναμένεται να έχει παρόμοιο τέλος και ότι έχει έρθει η ώρα να αντληθεί αυτό το μάθημα. Ας το καταλάβουν αυτό όλοι οι δυνάστες και ας λογοδοτήσουν. Το κόλπο προς το παρόν είναι να δούμε αυτόν τον πόλεμο να τελειώνει οριστικά με την κατάλληλη στρατιωτική υποστήριξη που παρέχεται για να νικηθεί ο επιτιθέμενος και τα μέσα ενημέρωσης να συνεχίσουν το έργο τους για την προώθηση της αλήθειας και την αστυνόμευση των ψεμάτων.

Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2023. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα έχει ως αποτέλεσμα άμεση νομική δράση.