Πώς γίνεται ένα αδίστακτο έθνος να παραμένει μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) ενώ συνεχίζει να παραβιάζει τον χάρτη στον οποίο έχει υπογράψει; Η συμπεριφορά της Ρωσίας μόνο την τελευταία δεκαετία έχει δείξει την προθυμία της να διαπράξει εισβολές σε γειτονικά κράτη με το ψευδές πρόσχημα της υπεράσπισης του ίδιου του λαού της ή με τον ισχυρισμό ενός λανθασμένου αλυτρωτικού σκοπού στην ανακατάληψη εδαφών που αναμφισβήτητα δεν ήταν δικά της εξαρχής. Αυτό θυμίζει την πορεία του Χίτλερ στη Ρηνανία και τη Σουδητία πριν από το ξέσπασμα του Β' Παγκοσμίου Πολέμου ή την κατάληψη των χωρών της Βαλτικής από τον Στάλιν το 1940. Η τυπική άμυνα της Ρωσίας σε αυτά τα θέματα ήταν να αποσπά την προσοχή ισχυριζόμενη παρόμοιες πράξεις επιθετικότητας από άλλα έθνη, ιδίως από τις Ηνωμένες Πολιτείες, αν και το επιχείρημα εδώ παραμένει μάλλον τεταμένο κατά καιρούς ενάντια στην απροκάλυπτη και απροκάλυπτη επιθετικότητα ενός αυταρχικού καθεστώτος. Επιπλέον, όπως έχει επισημάνει ο Αμερικανός ιστορικός Τίμοθι Σνάιντερ, οι Ηνωμένες Πολιτείες παραδέχονται τα δικά τους λάθη και λάθη και θέτουν τέτοια ζητήματα στο φως, ενώ η Ρωσία φαίνεται μόνο να βλέπει τι μπορεί να κάνει για να επιτύχει τους στόχους της και να προχωρήσει.
Οι συνήθεις παγκόσμιες αντιδράσεις σε αυτή τη συμπεριφορά έχουν προέλθει μέσω οικονομικών κυρώσεων που στοχεύουν τραπεζικά, βιομηχανικά και συνεργούς εξέχοντα άτομα και, όπως στην περίπτωση της Ουκρανίας, στρατιωτική υποστήριξη. Κάποιοι φοβούνται ότι οι αντίποινα από τη Ρωσία εμποδίζουν τέτοιες προσπάθειες με αμοιβαίες επιπτώσεις στις δικές τους οικονομίες, όπως με την απειλή ενεργειακού εκβιασμού. Δύο παγκόσμιοι οργανισμοί, ωστόσο, παραμένουν σε μεγάλο βαθμό ανεξάρτητοι από τέτοια αντίποινα - το Διεθνές Ποινικό Δικαστήριο (ΔΠΔ) και τα Ηνωμένα Έθνη (ΟΗΕ). Το πρώτο έχει ξεκινήσει τις έρευνές του με προκαταρκτικές αναφορές που υποδεικνύουν «βάσιμους λόγους» να πιστεύεται ότι έχουν διαπραχθεί εγκλήματα. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ έχει δείξει την αποδοκιμασία της καταδικάζοντας την εισβολή της Ρωσίας. Η αντίδραση είναι ουσιαστική, αλλά δεν έχει τον επιδιωκόμενο αντίκτυπο στον δράστη. Δεν είναι κάτι που ο Ρώσος πολίτης γενικότερα μπορεί να θεωρήσει σοβαρό. Η αποβολή της Ρωσίας από τον ΟΗΕ, από την άλλη πλευρά, θα προκαλούσε αρκετή έκπληξη ώστε οι πολίτες της να καταλάβουν ότι καθίσταται άσχετη στο πλαίσιο των παγκόσμιων υποθέσεων - μια έννοια που δεν ευθυγραμμίζεται με τον ρωσικό σοβινισμό. Η ποινική δίωξη θα επιδείνωνε σε μεγάλο βαθμό το πρόβλημα γι' αυτούς. Πράγματι, φαίνεται να υπάρχουν αρκετές φρικαλεότητες που πρέπει να λογοδοτήσουν.
Ας κάνουμε λοιπόν μια αναδρομή. Ο Χάρτης των Ηνωμένων Εθνών τέθηκε σε ισχύ τον Ιούνιο του 1945 και η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) έγινε μέλος τον Οκτώβριο του ίδιου έτους, προσθέτοντας τη συμφωνία της στο προοίμιο του χάρτη,
«να σώσουμε τις επόμενες γενιές από τη μάστιγα του πολέμου, η οποία δύο φορές στη ζωή μας έχει φέρει ανείπωτη θλίψη στην ανθρωπότητα, και να επιβεβαιώσουμε την πίστη στα θεμελιώδη ανθρώπινα δικαιώματα, στην αξιοπρέπεια και την αξία του ανθρώπινου προσώπου, στα ίσα δικαιώματα ανδρών και γυναικών και εθνών μεγάλων και μικρών, και να δημιουργήσουμε συνθήκες υπό τις οποίες μπορούν να διατηρηθούν η δικαιοσύνη και ο σεβασμός των υποχρεώσεων που απορρέουν από συνθήκες και άλλες πηγές διεθνούς δικαίου, και να προωθήσουμε την κοινωνική πρόοδο και καλύτερα πρότυπα ζωής σε μεγαλύτερη ελευθερία»
Παρόλο που συμπεριλήφθηκε διάταξη για την απομάκρυνση ενός έθνους από την ιδιότητα μέλους για συγκεκριμένα αδικήματα, ο Χάρτης του ΟΗΕ δήλωνε κατηγορηματικά ότι μπορούσε να το πράξει μόνο με τη σύσταση του Συμβουλίου Ασφαλείας, στο οποίο η Ρωσία συμμετέχει ως μόνιμο μέλος και, ως εκ τούτου, έχει δικαίωμα βέτο. Το Άρθρο 6 του χάρτη αναφέρει:
«Μέλος των Ηνωμένων Εθνών που έχει παραβιάσει επανειλημμένα τις αρχές που περιέχονται στον παρόντα Χάρτη μπορεί να αποβληθεί από τον Οργανισμό από τη Γενική Συνέλευση κατόπιν συστάσεως του Συμβουλίου Ασφαλείας.»
Η Ουκρανία ανακήρυξε την ανεξαρτησία της ως ανεξάρτητο δημοκρατικό κράτος στις 24 Σεπτεμβρίου 1991, με δικό της σύνταγμα που όριζε ότι το έδαφος μιας κυρίαρχης Ουκρανίας είναι «ακέραιο και απαραβίαστο» και ότι «μόνο το Σύνταγμα και οι νόμοι της Ουκρανίας ισχύουν στο έδαφός της». Την 1η Δεκεμβρίου 1991, διεξήχθη εθνικό δημοψήφισμα για την επιβεβαίωση της ανακήρυξης με ποσοστό 92% να τάσσεται υπέρ. Κατά ειρωνικό τρόπο, το 80% στις ανατολικές περιφέρειες Ζαπορίζια, Ντνιεπροπετρόφσκ, Ντόνετσκ και Χάρκοβο, μια περιοχή που θεωρείται ότι έχει εκρωσιστεί, ψήφισε υπέρ της ανεξαρτησίας. Μια πλειοψηφία 54% στην Κριμαία έκανε το ίδιο. Τόσο οι εξωτερικοί όσο και οι εσωτερικοί παρατηρητές βεβαίωσαν τη διεξαγωγή του δημοψηφίσματος σύμφωνα με τις αποδεκτές δημοκρατικές αρχές. Η Ουκρανία διατήρησε την ιδιότητά της ως μέλους στον ΟΗΕ και κατά συνέπεια αναγνωρίστηκε από την παγκόσμια κοινότητα.
Κατά τις επόμενες τρεις δεκαετίες, η ρωσική παρέμβαση στην ουκρανική πολιτική συνεχίστηκε, φτάνοντας στο αποκορύφωμά της την τελευταία δεκαετία. Αυτό προκάλεσε την Επανάσταση του Μαϊντάν το 2013-14 που ανέτρεψε τον τότε πρόεδρο Βίκτορ Γιανουκόβιτς, αναγκάζοντάς τον να καταφύγει στη Ρωσία για προστασία. Τα απροκάλυπτα ρωσικά αντίποινα ήρθαν γρήγορα με την διείσδυση Ρώσων παραστρατιωτικών στην Κριμαία, ακολουθούμενη από παράνομη προσάρτηση μετά από ένα ψεύτικο δημοψήφισμα. Μια διαδικασία εκρωσισμού, καθιερωμένη κατά τη σοβιετική περίοδο και, προηγουμένως, κατά την εποχή της Ρωσικής Αυτοκρατορίας, συνεχίστηκε στην ανατολική Ουκρανία, πυροδοτώντας ένα αυτονομιστικό κίνημα, που ενθαρρύνεται από τη συνεχιζόμενη ρωσική ρητορική. Τώρα, με τον ισχυρισμό ότι ένα ναζιστικό καθεστώς, με επικεφαλής έναν Ουκρανό Εβραίο, απειλεί την ευημερία ενός εθνοτικού ρωσικού πληθυσμού σε ένα κυρίαρχο έθνος, η Ρωσία επέλεξε να εισβάλει σε αυτήν με τη ρητή πρόθεση να προσαρτήσει ένα μέρος της ή, ίσως, ολόκληρη τη γη της.
Η συζήτηση σχετικά με τη νομιμότητα της κατάληψης μιας μόνιμης έδρας από τη Ρωσία στο Συμβούλιο Ασφαλείας συνεχίζεται τα τελευταία χρόνια. Έχει διατυπωθεί το επιχείρημα ότι η τρέχουσα θέση της στο συμβούλιο είναι απαραβίαστη, αν και μια πιο πρόσφατη ερμηνεία των γεγονότων βάσει των οποίων επετράπη στη Ρωσία να καταλάβει αυτή την έδρα έχει λάβει χώρα και ρίχνει περισσότερο από μια σκιά στο θέμα.
Τον Δεκέμβριο του 1991, η Ένωση Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) έπαψε να υπάρχει. Ο Μπόρις Γέλτσιν, πρόεδρος της τότε Ρωσικής Σοβιετικής Ομοσπονδιακής Σοσιαλιστικής Δημοκρατίας (RSFSR), ενημέρωσε τον Γενικό Γραμματέα του ΟΗΕ, Χαβιέρ Πέρες ντε Κουεγιάρ, ότι η RSFSR ή Ρωσική Ομοσπονδία (RF) θα συνέχιζε στη θέση της ΕΣΣΔ. Είχε την προφανή υποστήριξη της νεοσύστατης Κοινοπολιτείας Ανεξάρτητων Κρατών (ΚΑΚ). Η Διακήρυξη της Άλματι του 1991 ένωσε 11 έθνη (Αζερμπαϊτζάν, Αρμενία, Λευκορωσία, Καζακστάν, Κιργιζία, Μολδαβία, Ρωσική Ομοσπονδία, Τατζικιστάν, Τουρκμενιστάν, Ουζμπεκιστάν, Ουκρανία), που προηγουμένως ήταν μέρος της ΕΣΣΔ, στην ΚΑΚ. Συμφωνήθηκε ότι τα έθνη θα παρέμεναν ανεξάρτητα το ένα από το άλλο ως κυρίαρχες οντότητες, «αναγνωρίζοντας και σέβοντας την εδαφική ακεραιότητα το ένα του άλλου και το απαραβίαστο των υφιστάμενων συνόρων». Οι αρχές της ισότητας έπρεπε να διατηρούνται μεταξύ τους χωρίς παρέμβαση στις εσωτερικές υποθέσεις του άλλου, συμπεριλαμβανομένης της χρήσης βίας ή οικονομικών μέσων πίεσης. Παρόλο που η Ουκρανία επικύρωσε τη συμφωνία δημιουργίας, δεν επικύρωσε τον χάρτη της ΚΑΚ και επέλεξε να μην γίνει πλήρες μέλος, καθώς διαφωνούσε με την ιδέα ότι η Ρωσική Ομοσπονδία θα γινόταν ο μόνος νόμιμος διάδοχος της ΕΣΣΔ στην εκπροσώπησή της στον ΟΗΕ και ως μόνιμο μέλος του Συμβουλίου Ασφαλείας. Η Ουκρανία τερμάτισε επίσημα τη συμμετοχή της το 2018. Συνέχισε να είναι αυτόνομο μέλος του ΟΗΕ.
Ο χάρτης της ΚΑΚ περιείχε τη διάταξη ότι κάθε κράτος είχε το δικαίωμα να παραιτηθεί από τον έλεγχο οποιουδήποτε πυρηνικού όπλου κατείχε. Από αυτή την άποψη, εκείνη την εποχή, η Ουκρανία φιλοξενούσε το τρίτο μεγαλύτερο πυρηνικό οπλοστάσιο στον κόσμο. Στο Μνημόνιο της Βουδαπέστης του 1994, συμφώνησε να απομακρύνει ολόκληρη την στρατιωτική πυρηνική υποδομή της με την εγγύηση ότι θα γινόταν σεβαστή η «ανεξαρτησία, η κυριαρχία και τα υπάρχοντα σύνορά της». Το μνημόνιο υπογράφηκε από την Ουκρανία, τις Ηνωμένες Πολιτείες, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Ρωσία.
Η βάση για την ανάληψη της έδρας του Συμβουλίου Ασφαλείας από την ΕΣΣΔ φαίνεται να δικαιολογείται μόνο από προηγούμενο, όπως σημειώνεται στο Διεθνές Θεσμικό Δίκαιο (HG Schermers & NM Blokker, 6ηέκδοση , 2018). Εντός οποιουδήποτε νόμιμου διεθνούς οργανισμού, η θέση ενός κράτους που έχει διαλυθεί μπορεί να αναληφθεί από ένα διάδοχο κράτος που ήταν το μεγαλύτερο συστατικό μέρος του αρχικού κράτους. Ο Joris van de Riet (Europa Institute) στην ανασκόπησή του για το θέμα, ανέφερε μια σειρά από καταστάσεις που πρέπει να ληφθούν ως παραδείγματα. Μία από αυτές ήταν το ζήτημα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας, η οποία ανακηρύχθηκε το 1992 από τη Σερβία και το Μαυροβούνιο ως διάδοχος της πρώην Σοσιαλιστικής Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας μετά την αποχώρηση των υπολοίπων κρατών της Σλοβενίας, της Κροατίας, της Βοσνίας-Ερζεγοβίνης και της Μακεδονίας για να γίνουν ανεξάρτητα έθνη. Υπήρχε, ωστόσο, ένα πρόβλημα. Οι Ηνωμένες Πολιτείες και η Ευρωπαϊκή Ένωση, εκείνη την εποχή, απέτρεψαν την αναγνώριση της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γιουγκοσλαβίας λόγω της σερβικής εισβολής στη Βοσνία-Ερζεγοβίνη (1992-5). Το Συμβούλιο Ασφαλείας επιέβαλε διεθνείς κυρώσεις στην Ομοσπονδιακή Δημοκρατία και η αξίωση διαδοχής της έδρας που κατείχε προηγουμένως η Σοσιαλιστική Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Γιουγκοσλαβίας απορρίφθηκε από τον ΟΗΕ. Η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία έγινε τελικά δεκτή στον ΟΗΕ το 2000 και, το 2006, η Σερβία και το Μαυροβούνιο διασπάστηκαν ως ανεξάρτητα κράτη, με τη Σερβία να αναλαμβάνει την κενή έδρα της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας.
Όσον αφορά την Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ρωσίας, η Συνθήκη Ομοσπονδίας υπογράφηκε τον Μάρτιο του 1992 μεταξύ της Ρωσίας και 86 ομοσπονδιακών οντοτήτων εντός της επικράτειάς της, 21 εκ των οποίων ορίστηκαν ως δημοκρατίες, προκειμένου να αναγνωριστούν οι διάφορες εθνοτικές διακρίσεις εντός της ίδιας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας και να αποτραπεί η αποσταθεροποίηση του νέου έθνους από τα αυτονομιστικά κινήματα. Οι διμερείς συμφωνίες μεταξύ των μεμονωμένων δημοκρατιών και της ομοσπονδιακής κυβέρνησης επέτρεψαν στην πρώτη να έχει κάποια εξουσία στις εσωτερικές υποθέσεις, τις εξωτερικές σχέσεις και την οικονομία της. Αυτές οι συμφωνίες, ωστόσο, τελικά εξαφανίστηκαν με τη σταδιακή συγκέντρωση της εξουσίας από τον Πούτιν, έτσι ώστε μέχρι το 2017, η Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Ρωσίας, στην πραγματικότητα, να πάψει να υπάρχει ως ομοσπονδία. Παρά ταύτα, οι περισσότεροι φαίνεται να αναγνωρίζουν ότι οι διαφορές μεταξύ της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Ρωσίας είναι προφανώς αμελητέες. Οι ενέργειές της στο πλαίσιο των αρχών που ορίζονται τόσο από την ΚΑΚ όσο και από τον ΟΗΕ αμφισβητούν αναμφισβήτητα τη νομιμότητά της ως έθνος-μέλος σε οποιοδήποτε φόρουμ.
Το jus ad bellum που προωθεί η Ρωσία με τον τρέχοντα πόλεμό της δεν έχει βάση για την κραυγαλέα ανοησία του. Η απλή ιδέα ότι ένα αυθεντικό, δημοκρατικά καθοδηγούμενο έθνος, ιδρυτικό μέλος του ΟΗΕ, που έχει τηρήσει τις αρχές του ΟΗΕ τις τελευταίες τρεις δεκαετίες, εγκατέλειψε το πυρηνικό του οπλοστάσιο και παρέμεινε σε ειρήνη με τους γείτονές του έχει πλέον χαρακτηριστεί ως νεοναζιστικό στρατόπεδο με προθέσεις να βλάψει τους ίδιους τους πολίτες του και να απειλήσει τη σταθερότητα της περιοχής αποτελεί προσβολή για την παγκόσμια διάνοια.
Ο Thomas D. Grant (Κέντρο Διεθνούς Δικαίου Lauterpacht στο Πανεπιστήμιο του Cambridge), γράφοντας στο Κέντρο Ανάλυσης Ευρωπαϊκής Πολιτικής (26 Σεπτεμβρίου 2022), εγείρει το επιχείρημα ότι, κατά τη στιγμή της διάλυσης της ΕΣΣΔ, θα ήταν εξίσου κατάλληλο για την Ουκρανία να είχε καλύψει την έδρα του Συμβουλίου Ασφαλείας της ΕΣΣΔ παρά για τη Ρωσική Ομοσπονδία. Πράγματι, η Ουκρανία είχε αντιταχθεί στη διαδικασία εκείνη την εποχή, αρνούμενη να επικυρώσει τον χάρτη της ΚΑΚ, αναφέροντας το σχέδιο. Επιπλέον, υπάρχει προηγούμενο για τον ΟΗΕ που απέρριψε την είσοδο ενός κράτους λόγω απρόκλητης εχθρότητας προς ένα άλλο έθνος, όπως στην περίπτωση της σύγκρουσης στη Βοσνία. Η ιδέα ότι το μέγεθος ενός συστατικού κράτους που απομένει μετά τη διαίρεση ενός μεγαλύτερου κράτους θα πρέπει να καθορίζει τη διαδοχή του πρώτου σε προνομιακό καθεστώς σε έναν διεθνή οργανισμό όπως ο ΟΗΕ απειλεί ολόκληρο το εγχείρημα. Οι συνέπειες είναι εμφανείς στην τρέχουσα κατάσταση. Η διαδικασία απαιτεί διόρθωση. Το πιο σημαντικό είναι ότι ορισμένες προφανείς επιλογές αντιμετωπίζει σήμερα ο ΟΗΕ.
Πνευματικά δικαιώματα @Kost Elisevich, MD, PhD 2022. Με επιφύλαξη παντός δικαιώματος. Οποιαδήποτε παράνομη αναπαραγωγή αυτού του περιεχομένου θα οδηγήσει σε άμεση νομική δράση.
Πώς είναι η Ρωσία αδίστακτος και όχι οι ΗΠΑ; Οι ΗΠΑ έχουν σκοτώσει 2.000.000 Βιετναμέζους, 500.000 Κορεάτες, 1.000.000 Ιρακινούς, 300.000 Αφγανούς, 500.000 Υεμενίτες, 400.000 Σομαλούς, για να αναφέρουμε μόνο μερικούς από τον Β' Παγκόσμιο Πόλεμο.
Γιατί δεν ενοχλούνται οι λευκοί υποκριτές; Μήπως επειδή τα θύματα των ΗΠΑ δεν είναι λευκά;
Δεν υπάρχει έθνος που να μπορεί να θεωρηθεί απαλλαγμένο από ευθύνη για αδικήματα του παρελθόντος, κάποια σαφώς περισσότερο από άλλα. Κανένα έθνος δεν είναι απαλλαγμένο από στοιχεία μέσα του που παρασύρονται στο να μισούν τους άλλους από κάποια διαστρεβλωμένη λογική, ακόμη και να διαπράττουν φρικαλεότητες, και να προσπαθούν να πείσουν τους άλλους για τον σκοπό τους. Κατά καιρούς, η ηγεσία ενός έθνους μπορεί να κληθεί να λογοδοτήσει για την εμπλοκή ή τη δημιουργία μιας σύγκρουσης με αυτοκρατορικές προθέσεις, για να βλάψει έναν γείτονα και στη συνέχεια να προσπαθήσει να επωφεληθεί από αυτό. Δεν υπάρχει κανένα επιχείρημα εδώ, καθώς η ιστορία είναι πλούσια σε τέτοιες ιστορίες.
Οι Ηνωμένες Πολιτείες μπαίνουν στη συζήτηση, αλλά όχι για τις παραπλανητικές δηλώσεις και τις ψευδείς ισοδυναμίες που αναφέρετε. Είναι ένα από τα λίγα έθνη που εξετάζει τον εαυτό του σε τακτική βάση, όπως θα έπρεπε να κάνει μια ισχυρή δημοκρατία, επισημαίνοντας ανοιχτά τις αδικίες της που η ίδια ή άλλοι έχουν εντοπίσει. Διατηρεί αυτή την πειθαρχία για να είναι καλύτερη ως έθνος. Μια αυταρχική Ρωσία, από την άλλη πλευρά, δεν βλέπει κανένα λόγο να αμφισβητεί τον εαυτό της για τυχόν αδικίες. Η Ρωσία είναι ένα από τα λίγα έθνη που μπορούν, αλλά αποφεύγει να ισχυρίζεται ότι η γενοκτονία αποτελεί μέρος του ρεπερτορίου της και παρόλα αυτά θα συνεχίσει χωρίς την παραμικρή προσοχή.
Das ist ja dann keine Gemeinschaft mehr diese Vereinten Nationen sind nicht vereint in ihrem Sinne fürs jeweilige Volk zu arbeiten um weiterzukommen und gemeinsam Probleme angehen ! Russland sollte sofort diese Mitgliedschaft verlassen denn sie haben sich fûr eine neue Weltordnung ausgesprochen und sie setzten sie um und reformieren sich anderswo , um eigene Interessen zu verwirklichen ! Diese Missgunst der Ukraine gegenüber ist mir ein Rätsel den sie haben sich in allen Punkten standhaft erwiesen und verlässlich ! Ein Land das sogar die English Sprache im eigenen Land verbietet hat dort nichts zu suchen ! Prinzipiell gegen aller Vernunft wollen sie eine Macht darstellen die noch in Weiter Ferne liegt ! Da hat die Ukraine mehr Chancen Mitglied in der Europa Union Familie , zu einem tollem Land und Mitglied sich zu entwickeln ! Russland dagegen hält sich nicht mal sn seine eigenen Regeln die werden angepasst zu ihrem jeweiligen Befinden ! Wenn man etwas hasst es fûr unwürdig hält und vernichten will weil angeblich keine Bedeutung dann sollten die hier sofort ausgeschlossen werden ! Sie brauchen uns nicht είναι εντάξει! Wer braucht Russland;! Ήταν το hat Russland jemals gutes fûr die Weltgemeinschaft getan ; Nichts außer immer prinzipiell gegen alles und jeden sein der anders denkt ! Man sollte sie wirklich fragen was die dort wollen oder meinen tun zu können !' Russland stört mit voller Absicht den Frieden in Europa und der freien Welt , επίσης ist er Feind und kein Freund unseren Lebensstil gegenüber ! Ήταν suchen sie dann da und weshalb gewährt man ihnen den Vorstand ; Mit dieser aggressiven Halterung passt das doch nicht mehr ! Mitgliedschaft entziehen ! Der gesuchte Kriminelle W.Putin hat Russland in diese Lage gebracht und er wird weiter machen wenn man ihn nicht bald verhaftet !' Domit sind diese Vorsitzende Mittäter und sollten auch so behandelt werden ! Ο Hitler wurde auch gestoppt ! Doch vorher hatte er Millionen töten lassen ! Mit Unterstützung von Russland ! Widerspruch in sich das jetzt Nazis mit einem Z und ☠️ in der Ukraine Nazis jagt ?! Und sich nebenbei noch land einzuverleiben;! Das ist ein no go !'Raus mit Russland sonst kann man diese Οργανισμός nicht mehr ernst nehmen !❣️🖖🌍☮️