Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη και Σκοπός απέναντι στη Ρωσική Απειλή

Αν υπάρχει μια αλήθεια που πρέπει να μάθουμε από την ιστορία των παγκόσμιων συγκρούσεων, αυτή πρέπει να είναι ότι ο κατευνασμός σπάνια φέρνει διαρκή ειρήνη όταν θεωρείται ότι οδηγεί κατά προτίμηση σε παραχωρήσεις προς τον επιτιθέμενο. Τα ρεβανσιστικά παράπονα αναδύονται και κακοφορμίζουν για γενιές και οι πληγές δεν συγχωρούνται. Ακόμα χειρότερα, ο επιτιθέμενος παραμένει ανικανοποίητος όταν ο αρχικός στόχος δεν έχει επιτευχθεί. Αυτό ήταν το μάθημα του τελευταίου παγκόσμιου πολέμου και αυτό που οι περισσότεροι φαίνεται να έχουν την πρόθεση να ξεχάσουν, ιδιαίτερα εκείνοι που ήταν ανόητα πεπεισμένοι ότι με κάποιο τρόπο θα απομονώνονταν από το κακό ή εκείνοι που απλώς θέλουν να συνεχίσουν την επιχείρηση του να βγάζουν χρήματα υπό πιο ελεγχόμενες συνθήκες. Η αποτυχία να αντιμετωπίσουμε τη σκληρή πραγματικότητα του τερματισμού ενός πολέμου σταματώντας μια απροκάλυπτη επιθετικότητα εν τη γενέσει της, προμηνύει ένα μέλλον υποτροπής που θα διαπράττεται από τον ίδιο επιτιθέμενο ή απλώς από κάποιον άλλο του ίδιου είδους. ... Περισσότερη Ευρωπαϊκή Αλληλεγγύη και Σκοπός απέναντι στη Ρωσική Απειλή

Η απάτη του Πούτιν: Ουκρανία, Λευκορωσία και ο δρόμος προς την Ανατολική Ευρώπη

Η ώρα της Ευρώπης έχει φτάσει και απαιτείται δράση απέναντι στη συνεχιζόμενη επιθετικότητα της Ρωσίας στην Ουκρανία, καθώς η δέσμευση των ΗΠΑ, όπως ήταν αναμενόμενο, δίνει έδαφος στον μακροχρόνιο αντίπαλό της. Τα ιμπεριαλιστικά σχέδια του Βλαντιμίρ Πούτιν έχουν ως στόχο πρώτα να φέρουν τόσο την Ουκρανία όσο και τη Λευκορωσία πίσω στην αγκαλιά της Ρωσίας, προτού εξετάσουν τις επιλογές επιστροφής των εθνών της περιοχής της Βαλτικής και της Ανατολικής Ευρώπης υπό ρωσική ηγεμονία. Αυτό δεν σημαίνει ότι ο Πούτιν δεν παρεμβαίνει αλλού για να προκαλέσει αστάθεια εντός της Ευρώπης, όπως στις χώρες των Δυτικών Βαλκανίων, τη Γερμανία, τη Ρουμανία, την Πολωνία, τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και άλλα έθνη. ... Περισσότερη απάτη του Πούτιν: Ουκρανία, Λευκορωσία και ο δρόμος προς την Ανατολική Ευρώπη

Λοιπόν, ποιος θέλει να γίνει μέρος της Ρωσίας;

Πριν από τρία χρόνια, όταν η Ρωσία έκανε σαφείς τις ιμπεριαλιστικές της προθέσεις με την εισβολή στην Ουκρανία, το έκανε με την πεποίθηση ότι ο ουκρανικός λαός δεν είχε πραγματικά δική του χώρα. Όπως αποδείχθηκε, προς απογοήτευση της Ρωσίας, οι Ουκρανοί πίστευαν διαφορετικά, αρκετά ώστε να έχουν αντέξει πάνω από χίλιες ημέρες βάναυσου πολέμου με το είδος της εθνικής βούλησης που θα προκαλούσε οποιοδήποτε έθνος να κάνει το ίδιο. Κατά τη διαδικασία, έχουν προκαλέσει βαριές απώλειες στον ρωσικό στρατό, αρκετά ώστε τώρα να αγωνίζεται να διατηρήσει μια αποτελεσματική επίθεση, ενώ η πολεμική οικονομία της απειλείται με κατάρρευση εάν συνεχίσει την τρέχουσα πορεία της. ... Και πιο συγκεκριμένα, ποιος θέλει να είναι μέρος της Ρωσίας;

Η συρρικνούμενη κατάσταση του κόσμου του Πούτιν

Το προαναφερθέν συναίσθημα, φαινομενικά βιβλικής προέλευσης, ταιριάζει απόλυτα με τα πρόσφατα γεγονότα στη Συρία και την ανατροπή του τυραννικού και γενεαλογικού καθεστώτος Άσαντ. Η κατάρρευση συνέβη σε αυτό που φαινόταν να είναι μόνο θέμα ημερών για ένα καθεστώς που χρονολογείται από το 1971, όταν ο Χαφέζ αλ-Άσαντ ανέλαβε την προεδρία της Συρίας με πραξικόπημα, μεταβιβάζοντάς την στον γιο του Μπασάρ το 2000. Ο τελευταίος συνέχισε τους δεκαετιών δεσμούς της Συρίας με το Ιράν και τους περιφερειακούς μαχητικούς πληρεξουσίους του, τη Χαμάς και τη Χεζμπολάχ, και συνέχισε να εγκαθιδρύει μια βασιλεία τρόμου με απροκάλυπτες δολοφονίες και φυλακίσεις, προκαλώντας την καταδίκη της Δύσης. Όλα αυτά θα κατέληγαν σε μια καταστροφική διάλυση του καθεστώτος και την εγκατάλειψη του ηγέτη του. Μέχρι στιγμής, υπογραμμίζει την αμφισβητήσιμη θέση του Βλαντιμίρ Πούτιν στην παγκόσμια κοινή γνώμη. ... Περισσότερα Η συρρικνούμενη κατάσταση του κόσμου του Πούτιν

Κίνα, Quo Vadis;

Γιατί να ευθυγραμμιστεί η Κίνα με ένα αδίστακτο αυταρχικό κράτος όπως η Ρωσία, το οποίο έχει παραβιάσει ανοιχτά τον χάρτη των Ηνωμένων Εθνών (ΟΗΕ) με την εισβολή του σε ένα κυρίαρχο έθνος, έχει διαπράξει πολυάριθμες φρικαλεότητες και έχει προωθήσει την παγκόσμια ανθρωπιστική δυστυχία διαταράσσοντας την διανομή τροφίμων και τις διασυνοριακές μαζικές μεταναστεύσεις; Ποιο είναι το πιθανό κίνητρο για μια τέτοια εμπλοκή μακροπρόθεσμα, όταν η ηθική πυξίδα της Κίνας στην παγκόσμια σκηνή τίθεται υπό αμφισβήτηση; Το σχέδιό της για μια πολυπολική παγκόσμια τάξη επιδιώκει να αμφισβητήσει την τρέχουσα, υπό την ηγεσία των Ηνωμένων Πολιτειών (ΗΠΑ), η οποία έχει αναπτυχθεί με επιτυχία τις τελευταίες δεκαετίες. Πώς όμως πρέπει να γίνει κατανοητό το σχέδιο της Κίνας όταν οι πράξεις της διαψεύδουν τις δηλωμένες προθέσεις της; ... Περισσότερη Κίνα, Quo Vadis;

Μια επιστολή προς την Καμάλα Χάρις

Δεν υπάρχει γκρίζα ζώνη εδώ. Οι προθέσεις και η συμπεριφορά του Βλαντιμίρ Πούτιν προσδιορίζουν έναν εγκληματία με την ιδιότητα που αποδίδεται στους πιο κραυγαλέους δράστες πολέμου και δεινών που η ανθρωπότητα έχει καταφέρει να ανασύρει για άλλη μια φορά. Τώρα, στον τρίτο χρόνο πολέμου στην Ουκρανία, ο Πούτιν έχει παραδώσει το σαστισμένο έθνος του σε μια καταστροφική στρατιωτική εκστρατεία που το έχει ντροπιάσει παγκοσμίως. Αυτή η ντροπή δεν έγκειται μόνο στις φρικαλεότητες που διέπραξε η Ρωσία και οι οποίες συνεχίζουν να καταγράφονται, αλλά και στην αποκάλυψη ότι στην πραγματικότητα δεν έχει την ικανότητα να διεξάγει αποτελεσματικά έναν πόλεμο. ... Περισσότερα Μια επιστολή στην Καμάλα Χάρις

Η πορεία του λαϊκισμού προς τον αυταρχισμό: Η παραδοξότητα της Δύσης

Πριν γοητευτούμε υπερβολικά από την ιδέα ότι το ρωσικό κράτος και η διακυβέρνησή του αντιπροσωπεύουν το είδος του μοντέλου που πρέπει να μιμηθούμε και το είδος της συνεργασίας που πρέπει να επιδιώξουμε σε έναν κόσμο που έχει ολοένα και μεγαλύτερη ανάγκη για ασφάλεια έναντι των παγκόσμιων απειλών του πολέμου, της οικονομικής κατάρρευσης, της κλιματικής αλλαγής και των ασθενειών, είναι απαραίτητη μια έγκαιρη αναθεώρηση του παραδείγματος που έθεσε η Ρωσία. Η μοίρα της Ρωσίας είναι τόσο συνυφασμένη με τις μοναδικές φιλοδοξίες του μόνιμου δικτάτορά της που τώρα αντιμετωπίζει την προοπτική όχι απλώς στρατιωτικής ήττας σε μια κακώς σχεδιασμένη προσπάθεια να ξεπεράσει ένα γειτονικό κυρίαρχο έθνος, αλλά και την ατίμωση της τελικής οικονομικής κατάρρευσης. Αντί να αποφύγουν τέτοιες «αδυναμίες» της αυταρχικής διακυβέρνησης, ορισμένα ευρωπαϊκά και άλλα δυτικά έθνη έχουν ασχοληθεί με την ιδέα να ακολουθήσουν το παράδειγμα με τις δικές τους εκδοχές λαϊκιστικών ιδανικών. Μπροστά από τα περισσότερα άλλα έθνη στην άγρια ​​επιδίωξή της προς παρόμοια απολυταρχία βρίσκεται η Ουγγαρία του Βίκτορ Όρμπαν, η οποία βρίσκεται σε προχωρημένη πορεία προς την παρακμή της σε αυταρχική διακυβέρνηση και, ως εκ τούτου, είναι εξίσου κατάλληλη για παρόμοιο έλεγχο. ... Περισσότερο Η Πορεία του Λαϊκισμού προς τον Αυταρχισμό: Η Παραδοξότητα της Δύσης

Λανθασμένες κρίσεις για τον πόλεμο στην Ευρώπη

Μια πρόσφατη ανησυχητική εξέλιξη έχει έρθει στο προσκήνιο της κοινής γνώμης σχετικά με την πίεση που ασκούν οι Ηνωμένες Πολιτείες (ΗΠΑ) στην Ουκρανία για να τερματίσει τη στόχευση ρωσικών διυλιστηρίων πετρελαίου, αποθηκών και λιμενικών εγκαταστάσεων σε απάντηση στην εισβολή της Ρωσίας και τις αδιάκοπες επιθέσεις της σε πολιτικές υποδομές. Οι παγκόσμιες τιμές του πετρελαίου έχουν αυξηθεί κατά 15% αυτήν τη στιγμή και ενδέχεται να επηρεάσουν τις τιμές της βενζίνης στις ΗΠΑ κατά τη διάρκεια του έτους, κλιμακώνοντας τις ανησυχίες για τον πληθωρισμό ως μια ακόμη συνέπεια της ρωσικής κακοδιοίκησης. Τελικά, η παράταση αυτής της σύγκρουσης με τη λήψη αποφάσεων στη Δύση που δεν ανταποκρίνεται στις προσδοκίες δεν προσφέρει στην Ουκρανία ή στον κόσμο κάποια υπόσχεση για ένα αποφασιστικό συμπέρασμα με την αποκατάσταση ενός κυρίαρχου έθνους. ... Περισσότερες λανθασμένες κρίσεις για τον πόλεμο στην Ευρώπη

Οι πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 4ο) – Τα δέντρα και το δάσος

Η ιστορία έχει σκοπό να λειτουργήσει ως εκπαιδευτικό εργαλείο για τις επόμενες γενιές. Έχει σκοπό να παρέχει κατεύθυνση για τον καθορισμό προτεραιοτήτων που θα καθοδηγήσουν τις διαβουλεύσεις των ηγετών. Τα λάθη του παρελθόντος συχνά προέκυψαν από εθνικά παράπονα που έχουν προπαγανδιστεί σε πυρετώδες επίπεδο από αυταρχικά καθεστώτα με ιδιοτελείς ατζέντες. Όταν το αποτέλεσμα ήταν πόλεμος, το αποτέλεσμα συχνά οδήγησε σε καταστροφική ήττα για τον επιτιθέμενο και σε παρατεταμένη εθνική ντροπή, αλλά όχι χωρίς το αναπόφευκτο εκτεταμένο πένθος που μοιράζονται τα πολλά έθνη που αναγκάστηκαν να αντιμετωπίσουν τον επιτιθέμενο. ... Περισσότερες πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 4ο) - Τα δέντρα και το δάσος

Οι πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 2ο) – Η φύση των ανθρώπων

Το κλειδί για την αυταρχική διακυβέρνηση στον 21ο αιώνα είναι η εξαπάτηση, η απόκρυψη του εαυτού από τον σοβαρό έλεγχο, ενώ παράλληλα επιβάλλεται προοδευτικός έλεγχος στην κοινωνία με ποικίλα μέσα, συμπεριλαμβανομένης της δημιουργίας μυστικής αστυνομίας για την επιβολή προστατευτικών κιγκλιδωμάτων που εμποδίζουν την κατάργηση αυτού του ελέγχου. Ωστόσο, προκύπτουν περιστάσεις όπου ένας μαύρος κύκνος καταστρέφει αυτόν τον έλεγχο, φέρνοντας μαζί του την συνειδητοποίηση της απάτης του παρελθόντος, η οποία ενισχύεται από όλα τα παράπονα που έμειναν άλυτα στην άθλια υπόθεση. Αυτή είναι η επαναλαμβανόμενη ιστορία της αυταρχικής Ρωσίας - η μπολσεβίκικη επανάσταση του 1917, η διάλυση της Ένωσης Σοβιετικών Σοσιαλιστικών Δημοκρατιών (ΕΣΣΔ) - μια ιστορία που οδεύει ξανά προς τον τερματισμό ενός διεφθαρμένου καθεστώτος με καταστροφικό τρόπο. ... Περισσότερες πιθανότητες του Πούτιν (Μέρος 2ο) - Η Φύση των Ανθρώπων