Ο Πούτιν σκάβει άλλη μια τρύπα που δεν οδηγεί πουθενά

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν συνεχίζει τον πόλεμό του με την Ουκρανία με την μάταιη ελπίδα να αναδειχθεί νικητής σε μια σύγκρουση που έχει ακούσια αποκαλύψει τις αδυναμίες και τα τρωτά σημεία της Ρωσίας στον κόσμο. Καθώς η Ρωσία χάνει τον έλεγχο της Κριμαίας, βιώνει σημαντικές απώλειες πεζικού, οπλισμού και εδάφους, παρακολουθεί τόσο τη βιομηχανία εξαγωγής ορυκτών καυσίμων να εξαφανίζεται όσο και τις μεγάλες εμπορικές επιχειρήσεις να καταρρέουν και βλέπει τα χρηματοπιστωτικά της ιδρύματα να ακολουθούν τώρα το παράδειγμά της, ο Πούτιν επιλέγει να στρέψει την προσοχή του στην κλιμάκωση ενός υβριδικού πολέμου εναντίον της Ευρώπης, σαν να αποσπά την προσοχή από την αποτυχία του στην Ουκρανία. Οι ενέργειες της Ρωσίας στην τελευταία περίπτωση έχουν γίνει τόσο απροκάλυπτες που η άρνηση προκαλεί μόνο γελοιοποίηση. Πιθανώς ο σκοπός της προσέγγισης επικεντρώνεται στην αποδυνάμωση της αποφασιστικότητας των εθνών που υποστηρίζουν την Ουκρανία, αν και μπορεί επίσης φαινομενικά να τροφοδοτεί την επιθυμία του ρωσικού κοινού να επιτεθεί στη Δύση, την οποία ο Πούτιν έχει δαιμονοποιήσει ως παράγοντα της δυσαρέσκειάς του. ... Περισσότερα Ο Πούτιν Σκάβει Άλλη Μια Τρύπα στο Πουθενά

Ρωσία, η διαλυμένη

Οι κοινωνίες διαταράσσονται πιο αισθητά όταν το καθεστώς καταρρέει με βίαιο πραξικόπημα, επανάσταση ή ηττάται σε πόλεμο. Οι μεγάλες αυτοκρατορίες πέφτουν θύματα καταστροφής όταν εξαντλούν την ενέργεια που κάποτε τροφοδότησε τον δυναμισμό της καταγωγής τους και διαμόρφωσε τον ιστό της κοινωνίας τους. Η ύπουλη διαδικασία που φαίνεται συχνά να οδηγεί σε αυτά τα αποτελέσματα μπορεί να αναγνωριστεί όταν οι αυταρχικοί ηγέτες, με γνώμονα τα δικά τους συμφέροντα, καταβάλλουν προσπάθειες να μονοπωλήσουν την εξουσία αρνούμενοι στους πολίτες τα δικαιώματά τους. Το κάνουν αυτό υπονομεύοντας τα ανεξάρτητα μέσα ενημέρωσης, ασκώντας έλεγχο στις νομοθετικές εξουσίες που προορίζονται να υπηρετούν άμεσα τον λαό, γεμίζοντας τη δικαστική εξουσία με δικαστές που ευθυγραμμίζονται περισσότερο με τους στόχους της εκτελεστικής εξουσίας παρά με το Σύνταγμα και αναπτύσσοντας μια ισχυρή ανώτερη τάξη πλούτου που διευκολύνει τον απαραίτητο έλεγχο της κοινωνίας. Μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, τα πατριωτικά τραγούδια χάνουν το πάθος τους στο φόντο της καταστολής, της διαφθοράς, της παραπληροφόρησης, ενός μαζικά δυσανάλογου χάσματος πλούτου και μιας παρακμάζουσας κοινωνικής υποδομής. Η οικονομική καταστροφή, η οικονομική απελπισία και μια αποτυχημένη πολεμική προσπάθεια θα επιταχύνουν την παρακμή, αφήνοντας την κοινωνία να αναζητά ελπίδα για ένα καλύτερο μέλλον που τώρα φαίνεται απρόβλεπτο. ... Περισσότερη Ρωσία, η Σπασμένη

Ένας διαφορετικός πόλεμος: Μοντελοποίηση του αποτελέσματος σε έναν ασύμμετρο και αντισυμβατικό πόλεμο

Παρά την σαφή υπεροχή σε οπλισμό, πυρομαχικά και αριθμό στρατευμάτων, τα ευνοούμενα έθνη, όχι σπάνια, δεν ανταποκρίνονται στις προσδοκίες όσον αφορά την επίτευξη των στόχων τους στον πόλεμο. Πολλοί παράγοντες μπορούν να εξηγήσουν αυτό - το έδαφος, το ηθικό, η εφοδιαστική, η βιομηχανική ικανότητα και τα οικονομικά, μεταξύ άλλων, στα οποία αναφέρθηκε ο Carl von Clausewitz στο σημαντικό του έργο «Περί Πολέμου», που δημοσιεύθηκε το 1832. Το πιο σημαντικό είναι ότι η προγνωστική μοντελοποίηση των αποτελεσμάτων που βασίζεται κυρίως σε μεταβλητές που προέρχονται από τις πολεμικές εμπειρίες του 19ου και 20ού αιώνα φαίνεται ανεπαρκής στον 21ο αιώνα. Το παλιό σοβιετικό στυλ διεξαγωγής πολέμου της Ρωσίας τράβηξε γρήγορα τη διεθνή προσοχή στα πρώτα στάδια της εισβολής της στην Ουκρανία, όταν απέτυχε να επιτύχει τον στόχο της να κατακτήσει το Κίεβο και αναγκάστηκε να υποχωρήσει στο ανατολικό τμήμα της χώρας, όπου παρέμεινε σε μεγάλο βαθμό ακινητοποιημένη κατά τα επόμενα τέσσερα χρόνια. Ακολούθησαν αρκετές αποτυχίες μετά τις ραγδαίες καινοτομίες στη στρατηγική αντίστασης της Ουκρανίας, οι οποίες όχι μόνο εκτυλίχθηκαν στο πεδίο της μάχης αλλά και στις προσπάθειές της να υπονομεύσει την οικονομία της Ρωσίας. ... Περισσότερα Ένας Διαφορετικός Πόλεμος: Μοντελοποίηση του Αποτελέσματος σε έναν Ασύμμετρο και Αντισυμβατικό Πόλεμο

Ο κόσμος των ψεμάτων, της καταστολής και το σημείο καμπής της Ρωσίας

Η ρωσική ηγεσία έχει μακρά ιστορία στο να λέει ψέματα στον λαό της τον τελευταίο αιώνα, περισσότερο από τα περισσότερα άλλα καθεστώτα. Η απάτη της έχει εκδηλωθεί με ποικίλους τρόπους, ο πιο κραυγαλέος από τους οποίους τα τελευταία χρόνια ήταν η ευφημιστική «ειδική στρατιωτική επιχείρηση» (SMO) του Βλαντιμίρ Πούτιν. Στην πραγματικότητα, ήταν μια πλήρους κλίμακας εισβολή στο δεύτερο μεγαλύτερο έθνος σε έκταση στην Ευρώπη με σκοπό την ανατροπή της κυβέρνησής του και την εγκατάσταση ενός φιλορωσικού καθεστώτος, επιστρέφοντάς το έτσι στο καθεστώς μιας εξαρτημένης δημοκρατίας. Υπολογίζεται ότι 190.000 στρατιώτες συγκεντρώθηκαν κατά τη διάρκεια τεσσάρων μηνών στα σύνορα της Ουκρανίας με το πρόσχημα μιας στρατιωτικής άσκησης παρόμοιας με αυτήν που τέθηκε σε ισχύ λιγότερο από ένα χρόνο νωρίτερα. Τον Ιανουάριο του 2022, ο υπουργός Εξωτερικών της Ρωσίας Σεργκέι Λαβρόφ διακήρυξε ότι η Ρωσία δεν ήθελε πόλεμο με την Ουκρανία και όμως, χωρίς καμία αφορμή στο μεταξύ, συνέβη. ... Περισσότερος Κόσμος Ψεμάτων, Καταστολής και το Σημείο Ραγίσματος της Ρωσίας

Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο λόφος στον οποίο έλκεται να πεθάνει

Είναι ο Βλαντιμίρ Πούτιν ικανός να αντιμετωπίσει τις αυξανόμενες ανησυχίες για την κατάσταση στη Ρωσία που προκλήθηκε από τον πόλεμό του στην Ουκρανία; Η προτίμησή του για σύγκρουση έχει κυριαρχήσει στην πολιτική καθ' όλη τη διάρκεια των 25 ετών που βρίσκεται στην ηγεσία, ξεκινώντας με τον πόλεμό του στην Τσετσενία (1999-2009) και ακολουθούμενη από την εισβολή στη Γεωργία (2008), τον πόλεμο του Ντονμπάς (2014-2022), τον εμφύλιο πόλεμο της Συρίας (2015-2024) και την εισβολή στην Ουκρανία (2022-σήμερα). Η στρατηγική αυτή έχει διατηρήσει την εκδοχή του Πούτιν για το ιστορικό ρωσικό ήθος του «ισχυρού άνδρα» στο τιμόνι του πεπρωμένου της Ρωσίας, όπου η ασφάλεια του έθνους έρχεται εις βάρος της ατομικής ελευθερίας. Στη διαδικασία αυτή, ο Πούτιν έχει εξασφαλίσει για τον εαυτό του την εξουσία που κάποτε κατείχαν οι τσαρικοί πρόγονοί του, αλλά τώρα με το πρόσθετο πλεονέκτημα ενός πολύ πιο εξελιγμένου μηχανισμού εσωτερικής ασφάλειας. Το πρόβλημα που αντιμετωπίζει αυτή τη στιγμή είναι το τείχος στο οποίο έχει προσκρούσει τόσο στρατιωτικά όσο και οικονομικά. Το ερώτημα που αντιμετωπίζουν τώρα οι Ρώσοι πρέπει να περιστρέφεται γύρω από το αν ο Πούτιν είναι διανοητικά ικανός να ξεπεράσει τις δικές του αδυναμίες για να σώσει τη χώρα από την καταστροφή. ... Περισσότερα Ο Βλαντιμίρ Πούτιν και ο λόφος στον οποίο έλκεται να πεθάνει

Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας - 
Μέρος II: Η άπιαστη «σιδηροπέδιλη» εγγύηση ασφάλειας

Ο όρος «εγγύηση ασφάλειας» φέρνει μαζί του μια αίσθηση άνεσης που παρέχεται σε ένα ευάλωτο έθνος από άλλα έθνη με διαβεβαιώσεις ότι θα ασκηθεί σημαντική δύναμη σε έναν επιτιθέμενο που απειλεί την ευημερία του. Όταν το ευάλωτο έθνος δεν γίνεται μέλος μιας ομάδας όπως το ΝΑΤΟ, του οποίου ο χάρτης ορίζει ρητά τις υποχρεώσεις όλων των μελών να παρεμβαίνουν με τον αναμενόμενο τρόπο, τέτοιες «εγγυήσεις ασφάλειας» γίνονται, με την πάροδο του χρόνου, θέμα συζήτησης ή, χειρότερα, ταλαιπωρίας. ... Περισσότερα Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας Μέρος II: Η άπιαστη «σιδηροπέδιλη» εγγύηση ασφάλειας

Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας 
Μέρος Ι: Υποτίμηση

Είναι εύκολο να καταλάβει κανείς πώς η τρέχουσα αμερικανική ανοησία, που εκδηλώνεται ξεκάθαρα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων, μπορεί να κάνει κάποιον βαθιά κυνικό απέναντι στη διπλωματία όταν αυτή θεωρείται ότι προσανατολίζεται προς όφελος του επιτιθέμενου και ενός εξωτερικού διαπραγματευτή και όχι του θύματος της επιθετικότητας και του υποστηρικτικού γείτονά του, της Ευρώπης. Η φύση της προτεινόμενης διευθέτησης για τον τερματισμό του πολέμου της Ρωσίας στην Ουκρανία φαίνεται μόνο να αποτρέπει μια αναπόφευκτη επανάληψη της εχθρότητας, δεδομένης της ιστορικής αναξιοπιστίας των εγγυήσεων ασφαλείας, ιδίως όσον αφορά τη Ρωσία. Παρατηρούνται παραλληλισμοί με την πρόσφατη ασυνέπεια της κυβέρνησης Τραμπ στις εμπορικές συμφωνίες με την Κίνα, σε μια άγρια ​​επιδίωξη συμφωνιών ελλείψει πιο στοχαστικών μακροπρόθεσμων οφελών. ... Περισσότερα Όταν η ρητορική σκιάζει τις πραγματικότητες του πολέμου της Ρωσίας Μέρος Ι: Υποτίμηση

Το «τέλος των ημερών» του Πούτιν

Όλα τα προβλέψιμα πλεονεκτήματα που προσέφερε η Ρωσία από την άτυχη εισβολή της στην Ουκρανία το 2022 εξαφανίζονται με επιταχυνόμενο ρυθμό. Η ψευδαίσθηση της στρατιωτικής της δύναμης με το απεριόριστο ανθρώπινο δυναμικό και τις τεχνολογικές της δυνατότητες θα έπρεπε να είχε αρχίσει να εγείρει αμφιβολίες αμέσως μετά την έναρξη του πολέμου, όταν συνάντησε την πραγματικότητα των δύο αντεπιθέσεων της Ουκρανίας στο δεύτερο μισό του 2022. Περισσότερα να πούμε για τον συνεχιζόμενο πόλεμο αμέσως μετά, εκτός από τον Βλαντιμίρ Πούτιν, η στρατιωτική αποτυχία δεν είναι το χειρότερο πρόβλημά του. Είναι αυτό που τον περιμένει στο τελευταίο τρίμηνο του 2025. Μια μοίρα που θυμίζει την πτώση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας το 1917 και τη διάλυση της Σοβιετικής Ένωσης το 1991 κρέμεται σε μια κλωστή μπροστά του τώρα και μπορεί τελικά να οδηγήσει τον τύραννο και όλη την ασχήμια του σε ένα άδοξο τέλος. ... Περισσότερα για το «Τέλος των Ημερών» του Πούτιν

Μειώνοντας το μέγεθος της Ρωσίας: Η διασυνοριακή επίθεση της Ουκρανίας

Εντός των συνόρων της, η Ουκρανία αντιμετωπίζει τις στρατιωτικές δυνάμεις της Ρωσίας στα ανατολικά και νοτιοανατολικά και, κατά τα άλλα, υπερασπίζεται τους πολίτες της σε όλη τη χώρα από τις αεροπορικές επιθέσεις της Ρωσίας στις πόλεις της. Ο πόλεμος του Βλαντιμίρ Πούτιν έχει κυρίως συμπυκνωθεί σε δύο άμεσες στρατηγικές: 1. κατάληψη και διατήρηση εδαφών, ιδιαίτερα στο Ντονμπάς, προκειμένου να καταλάβει πλήρως ορισμένες από τις περιοχές στα ανατολικά εδάφη, και 2. τρομοκρατία των Ουκρανών πολιτών για να αποδυναμώσει την αποφασιστικότητά τους και να ζητήσει ειρήνη. Τα τελευταία 3,5 χρόνια, η Ουκρανία, με την υποστήριξη περισσότερων από 40 εθνών παγκοσμίως, έχει αντισταθεί στην ρωσική επίθεση κατά της κυριαρχίας της και του λαού της με το είδος της ανθεκτικότητας που συνήθως αποδίδεται σε ένα συγκριτικά πολύ μεγαλύτερο έθνος. Το έχει καταφέρει αυτό όχι μόνο με θάρρος που εκδηλώνεται στη μάχη, αλλά και με πονηριά, καινοτομία και αξιοσημείωτη τόλμη στην εκτέλεση. Ενώ ο Πούτιν έχει επικεντρώσει τις προσπάθειές του στην αδιάκριτη καταστροφή της ζωής και των υποδομών των πολιτών και στην σκόπιμη θυσία ρωσικών στρατευμάτων για περιορισμένο εδαφικό κέρδος, η Ουκρανία έχει αναλάβει την εξαιρετικά στρατηγική τακτική της υπονόμευσης της πολεμικής βιομηχανίας του και των χρημάτων που την υποστηρίζουν. ... Περισσότερα Ρίχνοντας τη Ρωσία σε μέγεθος: Η διασυνοριακή επίθεση της Ουκρανίας

Ανησυχία για την ένταξη της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ

Τόσο οι ΗΠΑ όσο και το ΝΑΤΟ έχουν επιδείξει σημαντική αυτοσυγκράτηση στην υποστήριξη της Ουκρανίας έναντι της ρωσικής εισβολής μέσω της πολύ μετρημένης και σταδιακής παροχής οπλισμού, επιτυγχάνοντας μόνο την παράταση της σύγκρουσης και τη συνέχιση των δεινών του άμαχου πληθυσμού της Ουκρανίας. Οι λόγοι για αυτό επικεντρώνονται στον φόβο της κλιμάκωσης και στην αντίληψη ότι θα εμπλακούν σε άμεση στρατιωτική εμπλοκή εναντίον της Ρωσίας σε αυτό που θα εξελιχθεί σε παγκόσμιο πόλεμο. Αυτός ο συνεχιζόμενος φόβος αντιπαράθεσης με τη Ρωσία μεταξύ των διαφόρων κρατών μελών του ΝΑΤΟ όχι μόνο εμπόδισε τη συναίνεση σχετικά με την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ, αλλά επέτρεψε στη Ρωσία να συμπεριφερθεί ως μια αδίστακτη οντότητα, διαπράττοντας πολυάριθμες φρικαλεότητες σε άμεση παραβίαση των διεθνών κανόνων και εκθέτοντας την αδυναμία των Ηνωμένων Εθνών. ... Περισσότερα Η αγωνία για την είσοδο της Ουκρανίας στο ΝΑΤΟ