Η Ρωσική Γλώσσα της Θυματοποίησης και η Προώθηση της Εκδίκησης
Υπάρχει ένα πολύ σταθερό μοτίβο ρητορικής ατμόσφαιρας μεταξύ εξέχοντων Ρώσων αξιωματούχων που προωθούν την ιδέα ότι έχουν απειληθεί από την καταπάτηση των συνόρων τους από την αμαρτωλή Δύση με τα δημοκρατικά της ιδανικά. Η ρητορική δεν θα ήταν ξένη στον Ότο φον Μπίσμαρκ πριν από 150 χρόνια, όταν θρήνησε που έπρεπε να αντιμετωπίσει τους Ρώσους με την «απρόβλεπτη βλακεία» τους. Ωστόσο, τα μηνύματα προορίζονταν σε μεγάλο βαθμό, αν όχι εξ ολοκλήρου, για κατανάλωση από τον ρωσικό πληθυσμό, ο οποίος, δυστυχώς, είτε πιστεύει τις ανοησίες που αναμασούν τα κρατικά μέσα ενημέρωσης, είτε είναι υποχρεωμένος απλώς να ακολουθεί τα όρια, όπως έχουν την τάση να κάνουν εδώ και αιώνες. Ο Πούτιν έχει χρησιμοποιήσει ένα υποκείμενο ρεύμα ρωσικού εθνικισμού συγχέοντάς τον με την πνευματική πίστη του έθνους, για να θυμηθεί τον ιστορικό αγώνα του πιο πρόσφατα εναντίον της ναζιστικής Γερμανίας. Ο αγώνας τώρα, όπως επιθυμεί ο Πούτιν να τον δει η Ρωσία, είναι να σωθεί από την Ουκρανία, ένα μέχρι τώρα άγνωστο προπύργιο του νεοναζισμού που προφανώς μόνο ο ίδιος γνώριζε, ο οποίος έχει επίσης επιλέξει να ευθυγραμμιστεί με τη Δύση και την υποτιθέμενη διάχυτη παρακμή της. Η διαπεραστική και οργισμένη παράδοση έχει ως στόχο να συγκαλύψει τον παραλογισμό του μηνύματος, αλλά δεν ανταποκρίνεται σε όσους κατανοούν την πρόθεσή του. ... Περισσότερα Η ρωσική γλώσσα της θυματοποίησης και η προώθηση της εκδίκησης